یک نکته مهم درباره منوی چندمدلی تالارها؛ قبل از انتخاب غذا حتماً این سؤال را بپرسید!
گاهی هنگام بررسی پکیج‌های پذیرایی، با پیشنهادهایی مثل:
«۳ مدل غذا با درصدهای مختلف»
«۴ نوع غذا با انتخاب درصدی»
«۵ مدل غذای اصلی با ترکیب دلخواه»
مواجه می‌شویم.
در نگاه اول، چنین پیشنهادی خیلی جذاب به نظر می‌رسد؛ چون فکر می‌کنیم قرار است مهمان‌ها چند نوع غذا داشته باشند و هزینه هم همان قیمت اعلام‌شده باشد.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
«درصد» دقیقاً یعنی چه؟
فرض کنید به شما گفته می‌شود:
جوجه ۳۰٪ + زرشک‌پلو ۳۰٪ + باقالی‌پلو ۲۰٪ + گوشت ۲۰٪
اگر ۱۰۰ مهمان داشته باشید، یعنی از ابتدا قرار است تعداد مشخصی از هر غذا آماده شود.
اما اگر مهمان‌ها انتخاب آزاد داشته باشند و مثلاً بیشتر افراد گوشت بخواهند، ممکن است ترکیب اولیه پاسخگوی مصرف واقعی نباشد.
بنابراین قبل از قرارداد حتماً بپرسید:
این درصدها فقط برای برنامه‌ریزی تعداد پرس هستند یا مهمان می‌تواند آزادانه از بین تمام غذاها انتخاب کند؟
مراقب «تنوع ظاهری» باشید
زیاد بودن تعداد غذاها همیشه به معنی پذیرایی بهتر نیست.
گاهی یک منوی ۴ یا ۵ مدل غذا، در عمل به این معنی است که از هر غذا مقدار محدودی تهیه می‌شود.
در مقابل، ممکن است یک منوی ساده‌تر با ۲ یا ۳ غذای باکیفیت، رضایت مهمان‌ها را بیشتر کند.
پس به جای اینکه فقط بپرسید:
«چند مدل غذا دارید؟»
بپرسید:
«از هر غذا چه مقدار برای هر نفر در نظر گرفته می‌شود و مهمان چقدر امکان انتخاب دارد؟»
فروش اجباری؛ جایی که باید بیشتر دقت کنید
یکی از مواردی که مشتری باید حتماً درباره آن سؤال کند، شرایط انتخاب غذا است.
مثلاً ممکن است یک مجموعه اعلام کند:
«این پکیج شامل ۴ نوع غذای اصلی است.»
اما در ادامه مشخص شود که حذف یک غذا از منو امکان کاهش هزینه ندارد، یا انتخاب یک غذای خاص هزینه جداگانه دارد.
در چنین شرایطی، مشتری ممکن است برای غذایی هزینه کند که اصلاً بخش زیادی از مهمان‌ها آن را مصرف نمی‌کنند.
راهکار ساده:
قبل از رزرو، از مجموعه بخواهید دقیقاً مشخص کند:
اگر تعداد مدل‌های غذا را کم یا زیاد کنیم، قیمت هر نفر چقدر تغییر میکند؟
این سؤال ساده کمک میکند متوجه شوید بابت چه چیزی پول پرداخت می‌کنید.
درصد غذا را با «قیمت هر نفر» مقایسه کنید
فرض کنید دو تالار به شما پیشنهاد می‌دهند:
تالار اول:
۳ مدل غذا – قیمت هر نفر X
تالار دوم:
۵ مدل غذا – قیمت هر نفر Y
در نگاه اول ممکن است تالار دوم جذاب‌تر باشد.
اما اگر بخش زیادی از آن ۵ مدل غذا عملاً مصرف نشود، ممکن است هزینه اضافه‌ای پرداخت کرده باشید که ارزش واقعی برای شما ندارد.
بنابراین بهتر است هزینه هر نفر را در کنار تعداد غذا، مقدار غذا، کیفیت، خدمات و نحوه پذیرایی بررسی کنید.
یک مثال ساده
فرض کنید مراسم شما ۱۵۰ مهمان دارد.
مجموعه‌ای پیشنهاد می‌دهد:
غذای اول: ۴۰٪
غذای دوم: ۳۰٪
غذای سوم: ۲۰٪
غذای چهارم: ۱۰٪
در ظاهر، چهار مدل غذا دارید.
اما اگر مهمان‌ها انتخاب آزاد داشته باشند و بیشتر آنها غذای اول و دوم را انتخاب کنند، باید مشخص باشد که آیا امکان تأمین بیشتر این دو غذا وجود دارد یا خیر.
پس سؤال مهم این نیست که:
«چند مدل غذا دارید؟»
بلکه سؤال اصلی این است:
«مهمان من در نهایت چقدر حق انتخاب دارد؟»
قبل از قرارداد این ۷ سؤال را بپرسید
برای اینکه بعداً غافلگیر نشوید، این موارد را دقیقاً از تالار بپرسید:
۱. درصد هر غذا دقیقاً چگونه محاسبه می‌شود؟
۲. مهمان می‌تواند از بین غذاها آزادانه انتخاب کند؟
۳. اگر یک غذا بیشتر مصرف شود، امکان شارژ مجدد آن وجود دارد؟
۴. اگر تعداد مدل‌های غذا را کم کنیم، قیمت هر نفر کاهش پیدا میکند؟
۵. آیا انتخاب بعضی غذاها هزینه جداگانه دارد؟
۶. مقدار تقریبی هر غذا برای هر مهمان چقدر است؟
۷. قیمت اعلام‌شده شامل تمام هزینه‌های پذیرایی است یا هزینه دیگری هم وجود دارد؟
در نهایت، دنبال «تعداد غذا» نباشید؛ دنبال «ارزش واقعی» باشید.
قرار نیست مراسم شما مسابقه تعداد غذاها باشد!
گاهی ۲ یا ۳ غذای باکیفیت و درست انتخاب‌شده می‌تواند بسیار بهتر از ۵ یا ۶ غذای متنوع اما محدود باشد.
مهم این است که بدانید:
برای چه چیزی پول می‌دهید، مهمان چه چیزی دریافت میکند و آیا واقعاً به تمام خدمات و غذاهای پکیج نیاز دارید یا نه.
یک قانون ساده برای انتخاب منو:
اول کیفیت، بعد مقدار، بعد تنوع؛ و در نهایت قیمت.
چون یک منوی خوب، منویی نیست که فقط روی کاغذ شلوغ و پرزرق‌وبرق باشد؛ منویی است که مهمان از آن راضی باشد و شما هم بابت آن هزینه منطقی پرداخت کنید.
گاهی هنگام بررسی پکیج‌های پذیرایی، با پیشنهادهایی مثل:
«۳ مدل غذا با درصدهای مختلف»
«۴ نوع غذا با انتخاب درصدی»
«۵ مدل غذای اصلی با ترکیب دلخواه»
مواجه می‌شویم.
در نگاه اول، چنین پیشنهادی خیلی جذاب به نظر می‌رسد؛ چون فکر می‌کنیم قرار است مهمان‌ها چند نوع غذا داشته باشند و هزینه هم همان قیمت اعلام‌شده باشد.
اما یک نکته مهم وجود دارد:
«درصد» دقیقاً یعنی چه؟
فرض کنید به شما گفته می‌شود:
جوجه ۳۰٪ + زرشک‌پلو ۳۰٪ + باقالی‌پلو ۲۰٪ + گوشت ۲۰٪
اگر ۱۰۰ مهمان داشته باشید، یعنی از ابتدا قرار است تعداد مشخصی از هر غذا آماده شود.
اما اگر مهمان‌ها انتخاب آزاد داشته باشند و مثلاً بیشتر افراد گوشت بخواهند، ممکن است ترکیب اولیه پاسخگوی مصرف واقعی نباشد.
بنابراین قبل از قرارداد حتماً بپرسید:
این درصدها فقط برای برنامه‌ریزی تعداد پرس هستند یا مهمان می‌تواند آزادانه از بین تمام غذاها انتخاب کند؟
مراقب «تنوع ظاهری» باشید
زیاد بودن تعداد غذاها همیشه به معنی پذیرایی بهتر نیست.
گاهی یک منوی ۴ یا ۵ مدل غذا، در عمل به این معنی است که از هر غذا مقدار محدودی تهیه می‌شود.
در مقابل، ممکن است یک منوی ساده‌تر با ۲ یا ۳ غذای باکیفیت، رضایت مهمان‌ها را بیشتر کند.
پس به جای اینکه فقط بپرسید:
«چند مدل غذا دارید؟»
بپرسید:
«از هر غذا چه مقدار برای هر نفر در نظر گرفته می‌شود و مهمان چقدر امکان انتخاب دارد؟»
فروش اجباری؛ جایی که باید بیشتر دقت کنید
یکی از مواردی که مشتری باید حتماً درباره آن سؤال کند، شرایط انتخاب غذا است.
مثلاً ممکن است یک مجموعه اعلام کند:
«این پکیج شامل ۴ نوع غذای اصلی است.»
اما در ادامه مشخص شود که حذف یک غذا از منو امکان کاهش هزینه ندارد، یا انتخاب یک غذای خاص هزینه جداگانه دارد.
در چنین شرایطی، مشتری ممکن است برای غذایی هزینه کند که اصلاً بخش زیادی از مهمان‌ها آن را مصرف نمی‌کنند.
راهکار ساده:
قبل از رزرو، از مجموعه بخواهید دقیقاً مشخص کند:
اگر تعداد مدل‌های غذا را کم یا زیاد کنیم، قیمت هر نفر چقدر تغییر میکند؟
این سؤال ساده کمک میکند متوجه شوید بابت چه چیزی پول پرداخت می‌کنید.
درصد غذا را با «قیمت هر نفر» مقایسه کنید
فرض کنید دو تالار به شما پیشنهاد می‌دهند:
تالار اول:
۳ مدل غذا – قیمت هر نفر X
تالار دوم:
۵ مدل غذا – قیمت هر نفر Y
در نگاه اول ممکن است تالار دوم جذاب‌تر باشد.
اما اگر بخش زیادی از آن ۵ مدل غذا عملاً مصرف نشود، ممکن است هزینه اضافه‌ای پرداخت کرده باشید که ارزش واقعی برای شما ندارد.
بنابراین بهتر است هزینه هر نفر را در کنار تعداد غذا، مقدار غذا، کیفیت، خدمات و نحوه پذیرایی بررسی کنید.
یک مثال ساده
فرض کنید مراسم شما ۱۵۰ مهمان دارد.
مجموعه‌ای پیشنهاد می‌دهد:
غذای اول: ۴۰٪
غذای دوم: ۳۰٪
غذای سوم: ۲۰٪
غذای چهارم: ۱۰٪
در ظاهر، چهار مدل غذا دارید.
اما اگر مهمان‌ها انتخاب آزاد داشته باشند و بیشتر آنها غذای اول و دوم را انتخاب کنند، باید مشخص باشد که آیا امکان تأمین بیشتر این دو غذا وجود دارد یا خیر.
پس سؤال مهم این نیست که:
«چند مدل غذا دارید؟»
بلکه سؤال اصلی این است:
«مهمان من در نهایت چقدر حق انتخاب دارد؟»
قبل از قرارداد این ۷ سؤال را بپرسید
برای اینکه بعداً غافلگیر نشوید، این موارد را دقیقاً از تالار بپرسید:
۱. درصد هر غذا دقیقاً چگونه محاسبه می‌شود؟
۲. مهمان می‌تواند از بین غذاها آزادانه انتخاب کند؟
۳. اگر یک غذا بیشتر مصرف شود، امکان شارژ مجدد آن وجود دارد؟
۴. اگر تعداد مدل‌های غذا را کم کنیم، قیمت هر نفر کاهش پیدا میکند؟
۵. آیا انتخاب بعضی غذاها هزینه جداگانه دارد؟
۶. مقدار تقریبی هر غذا برای هر مهمان چقدر است؟
۷. قیمت اعلام‌شده شامل تمام هزینه‌های پذیرایی است یا هزینه دیگری هم وجود دارد؟
در نهایت، دنبال «تعداد غذا» نباشید؛ دنبال «ارزش واقعی» باشید.
قرار نیست مراسم شما مسابقه تعداد غذاها باشد!
گاهی ۲ یا ۳ غذای باکیفیت و درست انتخاب‌شده می‌تواند بسیار بهتر از ۵ یا ۶ غذای متنوع اما محدود باشد.
مهم این است که بدانید:
برای چه چیزی پول می‌دهید، مهمان چه چیزی دریافت میکند و آیا واقعاً به تمام خدمات و غذاهای پکیج نیاز دارید یا نه.
یک قانون ساده برای انتخاب منو:
اول کیفیت، بعد مقدار، بعد تنوع؛ و در نهایت قیمت.
چون یک منوی خوب، منویی نیست که فقط روی کاغذ شلوغ و پرزرق‌وبرق باشد؛ منویی است که مهمان از آن راضی باشد و شما هم بابت آن هزینه منطقی پرداخت کنید.
باغ تالار رستا برای احترام به حقوق مشتریان عزیز با اعلام قیمت منوی تالار با تفکیک و توضیح شفاف نحوه سفارش و سرو شام از هزینه های جانبی پیش بینی نشده جلوگیری میکند.